twitter facebook

Handen uit de mouwen in Otrabanda op Curaçao

Afgelopen maand zijn we gestart met een nieuw avontuur, een Oasis Game en training op Curacao. In de wijk Otrobanda, wat ‘andere kant’ betekent, onderdeel van de hoofdstad Willemsstad zijn wij neergestreken om met 30 deelnemers aan de slag te gaan.

Otrabanda

De omgeving is warm en verfrissend. Warm in temperaturen en in de warmte van mensen en verfrissend in kleuren, maar ook de ruimte die we krijgen om Oasis te doen. De controle is een stuk lager als in Nederland en de bereidwillendheid van instanties hoger.

Otrobanda ligt aan de andere kant van het water van het gerenoveerde centrum ‘Punda’. Het eerste blok van Otrobanda is nog mooi, daarachter begint snel het verval. Tussen prachtige oude landhuizen staan vervallen huizen, hutjes en tegelijkertijd weer prachtig onderhouden en met planten gevulde huizen.  

                                                                                                     

Van start                                                                                                         

De groep waar we mee aan de slag zijn is leuk, divers en goed gemotiveerd. De kern draait om een aantal mensen van de Federashon Otrobanda die echt superkrachtig deze kans pakken om zichzelf en de wijk te laten verrassen, inspireren en dromen waar te maken. Andere deelnemers zijn bewoners uit andere plekken op het eiland, professionals en bewoners uit de omgeving.  

Het plezier spat er af, ondanks de hitte. Er wordt hard gewerkt, beauties gevonden, talenten gevonden, mensen bereikt en toegewerkt naar de design-avond. Tussendoor wordt er gedanst en niet alleen op de momenten dat het Oasis team een circle-dans inzet. Al twee keer is er Curacaose muziek aangezet en heeft de groep ons laten zien hoe er op dit Caribisch eiland wordt gedanst.

Een mooie wisselwerking en afwisseling na het af en toe hard werken voor de groep. Maar met goede resultaten. Er hangen lijsten met talenten en dromen in de zaal van Sentro di Bario waar we huishouden en iedereen gaat er voor. Afgelopen zondag werd dat beloond tijdens de dromen-avond met een aanwezigheid van zo’n 70 mensen in totaal waarbij de droom ontwikkeld is rond een centrale plek in de wijk ‘Kura Shon’ Fiel’. Dit was vroeger een belangrijke ontmoetingsplek en nu ligt er een groot, vrijwel ongebruikt voetbalveld langs een prachtig landhuis aan de ene zijde en een aantal bouwvallen aan de overzijde.

De gemeenschappelijke droom

De droom is om Kura Shon’ Fiel in ere te herstellen en meer ontmoetingen mogelijk te maken tussen jong en oud, maar ook nieuwe en oude bewoners, ongeacht ethnische of culturele achtergrond. De plek biedt voldoende opties daartoe en zaterdag aanstaande gaan we aan de slag met:

  • omheinen van het voetbalveld
  • het opzetten van een nieuwe tribune + schaduwplek
  • ouderen zithoek met BBQ
  • speelterrein voor kinderen

Het enthousiasme is groot en er wordt in de tussenliggende week al hard gewerkt aan het regelen van resources. Er komt het e.e.a. uit de wijk, maar er zijn een aantal trekkers in de groep die goede connecties hebben bij omliggende bedrijven en instanties en dat beloofd een hoop goeds. In tijden niet een Oasis meegemaakt waar het vertrouwen vanuit het Oasis team in een groep zo hoog was, deze gasten zijn heel goed.

 

Care-avond

Zondag 20 mei was de care-avond, waar het design ontwikkeld is over een plek in de wijk met de naam Kura’i Shon Fil. Er zijn in Otrobanda drie ‘Kura’s’, oude landhuizen met een grote tuin waar aan de zijkant kleine huisjes stonden voor het personeel. Deze landhuizen staan er nog en de Kura’i Shon fil heeft geen grote tuin meer, maar een groot voetbalveld.

Deze centrale plek in de wijk was altijd een belangrijke ontmoetingsplek en raakte in de laatste jaren in verval. Fysiek, maar ook sociaal. Maar in de harten van veel bewoners is dit nog steeds een belangrijke plaats en toen het geopperd werd dit als plek te kiezen om dromen in vervulling te laten gaan gingen alle handen met veel enthousiasme uit elkaar.

Het uiteindelijke idee was gericht op vier hoofdzaken:

  • het maken van een speeltuin op een plek waar nu vuil werd gedumpt
  • het omheinen van het voetbalveld zodat het ook aantrekkelijker wordt het te gebruiken
  • een zithoek voor jong en oud
  • het opknappen en opnieuw opbouwen van de tribune bij de entree van het veld bij het buurtwinkeltje ‘Snack Petchi’

                                                                      

Aan de slag

Met het model en de genoemde dromen ging de groep al snel aan de slag. Een kerngroep is hard gaan trekken aan verschillende mogelijkheden die zij voor ogen hadden om materialen te verzamelen voor deze droom. Halverwege de week, woensdagavond hadden we een checkpoint waarbij een ieder een update gaf. Er was al heel veel geregeld:

- materialen voor de constructie en het dak geregeld van de tribune

- buizen voor de speeltuin

- palmen om het veld

- verf

- sponsoringaanvraag bij de rafinaderij voor het hek

- geluid en eten voor de viering

- banden

- touw en kettingen

Met al zoveel support en toezeggingen is toen gekozen extra aandacht te besteden aan het ophalen van materialen en talenten in de wijk en is een actieplan gemaakt op basis van de vier subprojecten. Na deze bijeenkomst hebben wij als Elos team ons voorbereid op dit weekend ergens buiten Willemsstad en bij terugkomst in Otrobanda, waar we verbleven, werden we blij verrast met een grote vrachtwagen die de weg blokkeerde met op de oplegger een gigantische glijbaan die door de smalle straatjes richting het veld werd gemanoeuvreerd. Had een van de deelnemers ergens vandaan gehaald…  het begon te dagen dat dit wel eens een hele leuke hands-on kon gaan worden.

Op de vrijdag kregen we de laatste update; vrijwel alles was geregeld! Met alle materialen ter beschikking was het belangrijker mensen voor te bereiden op dit weekend en de chaoridische manier waarop er samengewerkt wordt met vele vrijwillige inzet van bewoners. Die ochtend zijn twee spellen gespeeld om de dynamiek in het chaordische proces te tonen en een bijbehorende houding te ontwikkelen. De simulatie-werking was sterk, duidelijk werd dat wat er in het spel gebeurd net zo makkelijk in de wijk kan gebeuren… ‘as in the game, as in the life’.

                                                                     

Handen uit de mouwen!  

Met die ervaring in de benen en een hoop geregeld stonden we zaterdagochtend al vroeg op Kura’i shon fil. Extra vroeg om dat de eerste afspraken al gemaakt waren, zo stond  er een truck van het elektriciteitsbedrijf gaten te boren voor palen om het veld en een graafmachine klaar voor gaten voor de te planten palmbomen. Tegelijkertijd blijft het Curacao-time en waren de meeste mensen aanwezig er toch pas tegen 10en, maar de rest ging ondertussen al aan de slag met schoonmaken… en fanatiek ook! En het mooie is, ‘Work attracts work’ en al snel stroomden kinderen, moeders en vaders toe.

10 uur hadden we de opening op een weg die achter het veld langs liep. Teams werden opgedeeld, Alma werd vrolijk gedanst en kort werden de plannen uiteengezet. Daarna was het knallen in de zon, waar ogenschijnlijk niemand last van leek te hebben, want er werd heel hard gewerkt. Het aantal onverwachte bezoekers naam gaandeweg toe, een team van vrijwillige jongeren kwamen helpen en het was een plezier om met name de groep 13 – 17 jarigen goed vertegenwoordigd te zien in het maken van stoelen. Ondertussen kwam er nog een cameraploeg voor tele-curacao en radio en de hele dag door was iedereen vol aan de slag. Op het hoogtepunt waren er meer dan 100 mensen bezig op vier locaties rondom het veld.

Zondag om 9 uur gingen we weer van start, met een vergelijkbare binnendruppelende aanwezigheid als op zaterdag, dit keer ook versterkt doordat mensen naar de kerk gingen. Maar om 10 uur gingen de groepen weer aan de slag en onder goedkeurende blik van de pastoor die nog even langs kwam werden de glijbaandelen van het hoger gelegen gedeelte naar beneden gebracht. De tijd schreed desalniettemin voort en de spanning nam toe. Er was sterke behoefte aan hulp van het bouwteam, met alle handige mannen en die kwam vanaf 3 uur. Dit versnelde enkele processen aanzienlijk en binnen no-time stonden er 6 palmen, kreeg de speeltuin vorm met twee schommels, werd er een zithoek gecreëerd en werd ondertussen het hoogste punt bereikt van het dak van de tribune. Dit zijn de mooiste momenten binnen een Oasis, je ziet dan ineens de ontwikkeling versnellen, de schouders gaan er extra onder, de concentratie en flow groeit. Spontane bijdragen kwamen er door het verven van de muur bij de tribune met een mooi effect, een bord meteen boodschap van ‘unity’ werd geschilderd en out of nowhere kwam er een vrouw die een bordwijzer had ontwikkeld.

Celebration

Om 5 uur was de oproep gedaan om te stoppen en werd de BBQ aangezet, eindelijk om 6 uur kregen we iedereen van z’n werk. Een aantal zaken worden de week erop afgemaakt, want sommigen weten niet van ophouden. Maar de ontlading en het tevreden gevoel was groot. Onder applaus voor elk team werden woorden van dank uitgesproken over het gevoel van ‘Unity’, over de start van het terugbrengen van het oude Kura’i Shon Fil, het gevoel dat we samen sterk zijn.

Na een aantal Oasis cirkeldansen werd de eindcirkel afgesloten met een Curaçaose groepsdans en een onverwachts bezoek van de koning van de Tumba (lokale carnavalstune) die zijn carnavalshit ten gehore bracht waardoor in de openlucht het dak eraf ging.

Zelf terugkijkend zijn wij als Oasis team tevreden over de enorme inzet van mensen, de betrokkenheid van bewoners, de flexibele ruimte en bijdragen van instanties en bedrijven en de sterke interne kracht van de groep Oasis spelers. Het resultaat is goed en er is een opmaat gemaakt naar meer activiteiten in Otrobanda. Wat wil je nog meer? 

                                                                                        

Re-evolution

Dat laatste werd ook duidelijk in de re-evolution, de maandag na het weekend. Tijdens deze toekomst sessie werd de ervaring vertaald naar toekomstige acties; wat neem jij mee uit de Oasis game en training? De belangrijkste plannen die er voort zijn gekomen uit de groep zijn;

  • nieuwe Oasis activiteiten starten in Otrobanda
  • een Oasis in Bonaire
  • plannen om het veld en de petchi af te maken
  • een schoonmaakploeg te maken en adopteer een palmboom in de buurt
  • een Oasis in de familie
  • een eetbuurtfeest
  • een Oasis in twee andere plekken op (o.a. op Klein Santa Martha)

Naast deze volgende stappen werd er tijdens deze afsluiting ruimte gemaakt voor de lessen die mensen in de groep hebben geleerd. Een greep uit de lessen laat ons zien dat de Oasis een hoop mooie zaken in beweging heeft gebracht.

  • ‘I learned that different ways are open to me now to follow to activate communities’
  • ‘I learned that everyone has a dream, it’s important to give space and to find common dreams’
  • ‘I experienced crowd leadership. There was not one leader, it was a flow of collective leadership where different people to take charge to make things happen’  
  • ‘I learned to have a better relationship to my neighbours’
  • ‘I learned to work without stress’  
  • ‘love is the essence’
  • ‘I learned that people can do more than they think they can’
  • ‘I learned the importance of connecting on positivity’

Waardevolle lessen na een week van een waardevol process met mooie resultaten. De daaropvolgende zaterdag 2 juni is er een groep bewoners bij elkaar gekomen om verder te gaan met de verschillende projecten, terwijl kinderen al een week lang lekker aan het spelen zijn op de nieuwe speelplaats. Wij zijn tevreden terug naar huis gegaan, met de hoop en de verwachting dat we weer terugkomen om meer Oasis op de eilanden mogelijk te maken.  

Kurt Schoop, bewoner Otrobanda, Willemsstad:
“Geblinddoekt de wijk in gaan, zonder te kunnen zien, dat was een fantastische ervaring. Ineens zag ik geen ongemakken meer, maar hoorde de gezelligheid in de wijk. Ik hoorde mensen praten, hoorde hoe ze elkaar benaderden. Ik voelde hoe bewoners me aanraakten, een hand gaven. Dat heeft mij gebracht tot het punt dat ik me realiseerde en ervoor openstond om eens niet naar de gaten in de straat en de verpauperde huizen te kijken, maar te zien wat we allemaal al wel hebben.”

“Ook de relatie met andere mensen is veranderd en heeft voor mij meer diepgang gekregen. Als je naar een vergadering gaat of als professional in de wijk loopt, dan speel je een rol en zie je de rest niet. Doordat de oasis game lang en intensief is, ga je met elkaar door verschillende fasen. Je bent moe, blij, dans, eet, werkt samen, dat maakt dat je andere kanten van iemand ziet en elkaar beter leert kennen.”

 

STORIES


Oasis Londen, Newham


Oasis Otrabanda, Curacao


Oasis Crooswijk, Rottterdam


Makassarplein, Amsterdam